Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2011

Unity 4

Jaja, Unity 4 had heel wat verwachtingen waar te maken, en dat is dan ook gelukt. Er was weer veel Weird & Wonderful.

Deze en alle andere foto’s: Ork Fotografie.

Hoewel de impact van de andere insteek op rollenspel nu niet meer zo heftig was als de eerste keer, heb ik me nu wel meer vermaakt. Er bleken nog verborgen krachten in Unity te zitten en mijn belangrijkste ontdekking is dat Unity leuker wordt naarmate je langer hetzelfde character speelt. Of misschien wel: naarmate je sneller je niche weet te vinden. De orga van Unity bestaat namelijk uit een groot aantal spelleiders (SLs) die ieder een eigen deel van de setting voor zijn rekening neemt. Dat is natuurlijk een oud concept maar als je in het aandachtsgebied van een SL terechtkomt, dan is het gaaf om te merken met hoeveel liefde en aandacht dat deel uitgewerkt is. En hoeveel persoonlijke aandacht je kan opeisen. Dat laatste was nieuw voor me, de tegenstelling met -noem een VA- had niet groter kunnen zijn.

Spot de SLs

Een voorbeeld: we zijn met drie hackers op Cosmicnet op zoek gegaan naar de geheimen achter OSCAR. OSCAR, je weet wel, het besturingssysteem van het ruimtestation Bold Ventures waar de larp zich afspeelt. (Besturingssysteem? Yeah right!) Anyway, het geheel werd gespelleid door Ork de Rooij en dit is duidelijk zijn stukje setting. Er bleken fraaie complotgespekte scheppingslegendes te zijn, en we hebben gesproken met iemand die bij ‘het ontstaan’ van OSCAR was: een hilarisch verknipt oud baasje. En daarna hebben we diepgaande gesprekken gevoerd met OSCAR zelf, om er achter te komen hoe de vork in de steel zat. Tijdens die gesprekken kwamen we er al snel achter dat we OSCAR ook op ideeen brachten. Meteen vroegen we ons af hoe groot de consequenties hiervan zouden zijn. Nou gewoon. Gigantisch. Over 7 IC maanden tijd zal OSCAR hebben uitgerekend of hij ook een standpunt heeft voor of tegen de keizer. Hoe gaaf is dat?

Een foto van Ork in actie gaat ‘for obvious reasons’ niet lukken. Hier dan Rick -de andere Cosmicnet SL- die druk bezig is met een minigame.

Het dat komt door de insteek van spelleiding. Studio Apocalypse -de naam verklapt het al- hecht niet aan de status quo, in tegendeel. Jouw acties hebben consequenties en die worden het liefst uitvergroot. Het is lastig uit te leggen hoe veel immersie je daarmee bereikt. En de kazigheid van alleen nog maar epische shizzle rollenspelen wordt goed tegengegaan door de kneuzigheid van de gemiddelde characters. Karijn verwoordde het goed met: “Episch plot is niet erg, zo lang de characters maar niet episch zijn.”

Niet epische characters in actie. In therapie om precies te zijn.

Een nieuw poppetje voor mij deze keer: een hacker genaamd Soundtrack. En die rol beviel een stuk beter dan mijn vorige Megalomane bountyhunter. Maak je nog eens wat vrienden, en wordt je bijvoorbeeld meegevraagd om een Cyberdeamon op te zoeken op Cosmicnet: Noobkiller.

– Wat is een Cyberdeamon precies?
– Weten we niet, maar eerdere ervaring leert dat we ze niet aan kunnen.
– Ok, ik ga mee.

Noobkiller blijkt een byzonder wazige gast. Hij biedt ons een doosje met daarin een kostbare sprite aan in ruil voor informatie over Lord Byron, de leider van de Duivels. En hij wil dat we die informatie persoonlijk komen overhandigen op een ander ruimtestation.

Terug op het ruimtestation raken we al snel in gesprek met Lord Chesterfield, een lokale duivel. Hij looft 5000 SUC p.p. uit als we Noobkiller onschadelijk kunnen maken. We besluiten de kant van de Duivels te kiezen en een uurtje later weten we dat Noobkiller via Cosmicnet aanvallen hem niet gaat worden. (En we nu nog minder geneigd zijn om hem op zijn eigen ruimtestation op te zoeken.) Het plot lijkt dood te bloeden, totdat Chesterfield met een brilliant slechte suggestie komt: waarom faken jullie niet gewoon een aantal feiten over Lord Byron? Ik heb er ook baat bij als jullie desinformatie verspreiden. Enter de quote van het weekend: “Wat kan daar nu fout aan gaan?”

Barry als Lord Chesterfield

Bedenken van desinformatie betekent dat je eerst eens wat informatie over Duivels moet gaan opzoeken, anders ga je wel heel hard door de mand vallen. Dus voor je het weet raak je verstrikt in een stukje achtergrond waar je geen idee van had dat het leuk zou zijn. Ik weet nog niet precies welke spelleider dit bedacht heeft, maar ik ben geintrigeerd. In ieder geval aan de oppervlakte is het meer dan ‘kijk ons een satanisch en evil zijn met het bloed van je kinderen.” En hoewel het niet iedereens kopje thee was, vond ik het leuk om desinformatie te brainstormen met vrienden. Dus toen bleef het puntje ‘persoonlijk afleveren’ over. Niet iedereen stond te springen, dus ik greep de kans aan om een tweetal Belgische mercs beter te leren kennen.

De mercs hadden aandacht aan hun kostuum besteed.

Uiteindelijk was de aflevering totaal anti-climactisch. Noobkiller bleek in real life een stuk minder impozant dan op Cosmicnet, en hij hapte veel te makkelijk op de valse info. Uiteraard zat er een twist in de vorm van het doosje waar de sprite in zat, maar dat terzijde. Wat bleek nou? We hadden simpelweg raak geschoten met de desinformatie. Er zat echt een kern van waarheid in. Tja, die had ik niet aan zien komen :)

Soundtrack kon het geld wel gebruiken.

Uiteraard was het niet allemaal sterreschijn en geur van desinfectant. Een van de redenen dat het leuker is om een langer lopend character te spelen is omdat er veel politiek en intrigue in de setting zit. Als je voor de onmiddelijke heftige interactie gaat, kom je bedrogen uit. Het zoeken van mensen die je kunt vertrouwen is essentieel in deze setting maar soms moeizaam en kost in ieder geval tijd.
En ik heb alle ‘roleplay een half uur dat je x doet en dan heb je y gebouwd’ mechanics gemeden als de ziekte. Roleplay betekent voor mij interactie, en zonder buddies waarmee je samen x kunt doen, is het alleen maar saai. En buddies die je kunt vertrouwen… de cirkel is rond.

Dingen hebben tijd nodig om te groeien.

Vooraf heb ik me prima vermaakt met het bouwen van mijn kostuum. Het duurde even voor ik inspiratie had, maar het plan: een wetsuit met ingebouwd sound system bleek prima werkbaar en veel lol op te leveren. En het was meteen zo’n persoonlijk experiment dat je altijd nog wilt doen. Namelijk: hoe zou het zijn als je overal passende muziek onder zet? Larps lijken wel wat op films, maar zeker in fantasy settings is het lastig om te verantwoorden dat er bijpassene muziek uit de lucht komt. (Niet dat dat alle larps tegenhoudt, maar dat terzijde.) In deze setting: no problem. Soundtrack was gewapend met een iPod, versterkertje en boxjes als integraal onderdeel van het kostuum. Uitkomst experiment: jazeker, dat werkt!

I blend right in :)

Het is een bij-effect van de scifi setting, maar het feit dat het een nieuwe setting is, maakt dat het relatief makkelijk is om gave en unieke dingen te physreppen. Neem onze IC aankomst: onze characters waren ooit in een escape pod gestapt en in statis gegaan. Aan het begin van het event kwam onze escape pod aan bij Unity. En met behulp van vijf rolletjes huishoudfolie, was dit het eerste beeld dat de andere spelers van ons kregen.

Over een ander bij-effect van de setting heb ik nog niet besloten of ik het uberkut of alleen maar kut vind. Het overmatig aanwezig zijn van laptops betekent dat mensen vanzelf ook dingen op die laptops gaan doen die weinig met het spel te maken hebben. Nou vind ik de aanwezigheid van laptops ver boven verwachting lekker werken op Unity, don’t get me wrong. Maar om daar nou First Person Shooters op te gaan spelen? De reden dat Cosmicnet zo gaaf is, is dat het IC is en er ook IC uitziet. Een random FPS trekt me al een beetje uit mijn immersie, en dan zwijg ik nog over:

Foto van twee evementen geleden maar het is er nog steeds. Go figure!

Iedere keer dat ik dat zie, sterf ik een beetje. Zo veel leuks om je heen en dat is het beste dat je kunt verzinnen? “Maar we moeten hier IC de portaalruimte bewaken.” Spelleiding heeft zelfs een focking geniaal 30 seconden waarschuwingsallarm op inkomende portalen. DUS HET IS ECHT NIET NODIG DAT JE DAAR ALS SPELER UIT JE NEUS ZIT TE ETEN. Zo. Dat lucht op.

Al met al zit ik met een lekkere after larp dip, altijd een goed teken. Er is zo veel meer te vertellen, maar dat zouden dan ook spoilers voor het lopende verhaal zijn. Dus het blijft hierbij.

Ok, nog een plaatje dan, want iedereen heeft inmiddels wel door dat mijn Unity reviews gewoon een verkapte manier zijn om de gaafste foto’s te gebruiken om het evenement er cooler uit te laten zien… (En als je liever zelf een mening vormt: dat kan.) Naast al het spel binnen het ruimtestation waren er vele missies naar ‘buiten’ waar je voor gedraft kon worden. Deze vind ik de sfeer wel mooi weergeven.

Read Full Post »