Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2009

Er zijn foto’s van Terminus en daarmee heb ik mijn post opgeleukt!

https://verik.wordpress.com/2009/05/02/terminus/

Advertenties

Read Full Post »

De beste plek…

Afgelopen weekend was de Moots. Mooi weekend, met een serieus minpunt…

Zaterdag middag was er een gevecht tussen Phoenix en Leviathan. De Phoenixianen waren ons komen ‘opzoeken’ op onze factiegronden. Na een aantal minuten beleefd geknok, leek er een wapenstilstand te komen. Ik was me aan het afvragen welke kant het op zou vallen, toen er een MAN DOWN! werd geroepen.

Eenieder ging vrij snel zitten, binnen een aantal seconden stonden de EHBO’ers al bij het slachtoffer. Het was een man die op de grond lag, een meter of vijf bij mij vandaan. Iemand was over hem heengebogen en zei “hij begint blauw te worden”. Slik. Dit zou wel eens serieus kunnen zijn.

En dat was het ook. De twee EHBO-ers riepen onmiddelijk backup van de rest van hun team, en je kon merken dat ze niet meer hun normale onkreukbare rust uitstraalden. Een halve minuut later kwam de melding dat we weg moesten van het stukje veld waar de man lag. Toen ik weg liep, zag ik dat er drie EHBO-ers in volle spurt op ons af kwamen rennen. Een blik achterom bevestigde mijn donkere vermoedens: ze waren begonnen met reanimeren.

Vanaf dat moment werd het een onwerkelijke mix van orde, onrust, en afwachten.

Allereerst de orde: de VA organisatie heeft zich van zijn allerbeste kant laten zien. Het spel werd in zijn geheel stilgelegd. Nog tijdens dat ik weg aan het lopen was van de plek, moest iedereen naar de vijfhoek, zodat ambulances vrij baan hadden. De spelleiders waren wel streng, maar vooral duidelijk en niet in paniek.

Wel steeg de onrust. De meeste mensen wisten niet hoe hier mee om te gaan, en de eerste spookverhalen gingen de ronde doen. Persoonlijk werd ik gegrepen door het gerucht dat hij op zijn strottenhoofd zou zijn geraakt in een gevecht, omdat het goed aansloot bij dat hij blauw aan het worden was. Ik heb ooit gelezen over dat je zo mensen heel naar dood kunt maken. Dat was erg een naar beeld om voor je te zien. Mijn neiging was om niet te gaan speculeren, maar het dan maar geforceerd over andere dingen te gaan hebben. Ik kan je vertellen dat een willekeurig gesprek maar heel beperkt houdbaar is als je met 150(of zo) zenuwachtige mensen zit toe te kijken hoe een politie-auto en drie ziekenauto’s aan komen rijden. En hoe er een zeil wordt gespannen om de hulpverlening aan het oog te onttrekken.

Na een half uur -of zo, tijd wordt vaag op die momenten- moesten we naar het OC kamp, oftewel de kampeerplek. Nu nog meer dan daarvoor kon je merken hoe strak de organisatie bezig was. We werden netjes naar de kampeerplek gedirigeerd, en wachten daar verder af. Toen al, liepen er mensen rond om te kijken hoe iedereen met de hele situatie om ging. Sommige mensen deden dit uit zichzelf (helden!) maar ook de organisatie heeft specifieke mensen gevraagd om rond te kijken of er niemand in zijn eentje zat. Slachtofferhulp: just add water.

Voor sommigen van onze groep was het zwaarder dan anderen. Een van ons is recent zijn vader kwijtgeraakt. En die was dan ook byzonder onder de indruk, en maakte zich veel zorgen over de ouders en kinderen van het slachtoffer. Anderen lieten minder blijken, maar ik geloof niet dat het iemand ongemoeid heeft gelaten.

Na wat wel ongeveer een uur geweest zal zijn, kwam de officiele mededeling. Jeroen (Lopic, EC) meldde dat de man het overleefd had! (Applaus) Hij was naar het ziekenhuis afgevoerd en hij was stabiel. Vrouw en kinderen waren bij hem, en het vooruitzicht was positief.

Phew!!!

Ik had het niet meer verwacht. Ik was -waarschijnlijk net als de meesten- er al van uitgegaan dat hij het niet had gered.

Het was inmiddels half zes, en het spel werd tot ten minste acht uur stilgelegd. Bij het eten vertelde Marco -die bij de brandweer werkt- een aantal bizarre wetenswaardigheden over de nederlands hulverlening, die het een en ander verklaarde, maar mij ook nog eens dubbel duidelijk maakte hoe erg de situatie er aan toe was.

– VA is een professionele evenementsorganisatie met EHBO die ergens centraal is aangemeld. Als er van zo’n club een melding met “reanimatie” komt, dan wordt dat serieus genomen, heel serieus:
– Er zijn in totaal 1 (of 2) politie-auto’s, 3 ziekenauto’s, 1 brandweer auto en een trauma helikopter naar ons terrein toegestuurd. (De brandweer auto heb ik overigens niet gezien)
– De reden voor dit hele spectrum is de gegarandeerde aankomst-tijd. Brandweer auto’s hebben een verplichte aankomsttijd van 8 minuten, ziekenauto’s van 15, en politie auto’s zijn er in de praktijk vaak het snelst, omdat die al in de buurt kunnen zijn. Ieder van deze voertuigen bevat een reanimatie-kit met mensen die er mee om kunnen gaan.
– Omdat het een levensbedreigende situatie is, kan er een trauma heli worden ingezet en dat is in ons geval ook gebeurd. De heli zelf is alleen maar overgevlogen en later hoorde ik dat die waarschijnlijk ook niet had kunnen landen op het terrein vanwege het bos.

Het concept levensbedreigend situatie wordt in Nederland verdomd serieus genomen!

Verder bleek de (IC)genezer die er achter was gekomen dat het slachtoffer een OC probleme had, toevalligerwijs in het dagelijkse leven in de verpleging werkt. Ik denk dat dit heeft geholpen om snel de ernst van de situatie in te zien.

Toen ik het voor mezelf allemaal op een rijtje zette, was ik eigenlijk nog het meest onder de indruk van alles om het slachtoffer heen. Ik kende het slachtoffer niet, en ik probeer zowieso altijd zaken al te relativeren. Ik ben natuurlijk erg blij dat hij het heeft overleefd, maar ook de rest heeft indruk gemaakt. Mijn eindbalans is als volgt:

– Het slachtoffer heeft maximaal twee minuten op de grond gelegen voordat iemand er achter kwam dat hij niet speelde dat hij neer was, maar er echt iets aan de hand was.
– de EHBO was er binnen 6 seconden ter plekke toen de call kwam. Zes seconden!!! Dat is nog steeds het meest onwaarschijnlijke van het hele verhaal. Ze stonden blijkbaar naast het gevecht een oogje in het zeil te houden, maar dan nog. Ik heb vele man-down calls meegemaakt, en dit was ver uit de snelste response.
– VA, zowel spelers als organisatie hebben het geheel samen geweldig afgehandeld. Ik heb geen enkele paniek of onzin kunnen ontdekken en dat alleen al is indrukwekkend, als je het over het managen van 200+ man hebt.
– Hoewel het directe volledig stilleggen van het spel, en dirigeren van de spelers naar de vijfhoek wel voor wat onrust heeft gezorgd, denk ik dat het veruit het beste is dat er gedaan kon worden. En ik vind het knap dat dit soort moeilijke beslissingen vrijwel meteen zijn genomen.

En mijn belangrijkste conclusie is dat deze man -eigenlijk- veel geluk heeft gehad. Ik kan niet helemaal inschatten of LARP nog iets te maken heeft gehad met wat er met hem gebeurd is, maar feit is dat relevante hulpverlening zelden zo dichtbij is als er iets naars met je gebeurd. En van alle organisatie blijkt VA ook nog eens uit te blinken in het omgaan met deze shit. Hoewel ik achteraf hoorde dat er ook aan die kant geluk zat, hebben ze -terecht- van alle kanten lof gekreven, en hoorde ik organisatoren van kleinere larps al hardop nadenken over hoe zij hier mee om zouden zijn gegaan.

En wat ik me nu pas realiseer is dat ik twee evenementen geleden nog een spelleider was. Dan had ik er echt midden-in gezeten… Nou ja, de what-ifs zijn er genoeg geweest.

En voorlopig tot zo ver mijn meest heftige indruk van de Moots. Er komt nog een post over de leuke dingen, maar dit verdiende even speciale aandacht.

Read Full Post »

Sonar

sonar-dashboard

Bij ibusiness -de business line van Chess waar ik werk- hebben we sinds kort een nieuwe speeltje: Sonar.

Sonar is een dashboard waarmee je de status van projecten kunt overzien, maar ook erg fraai kunt inzoomen op een enkel project.

Ik had eigenlijk een screenshot willen laten zien van hoe het er bij ons uit ziet, maar dat is zakelijk niet handig. Dus dan maar een link naar een Sonar overzicht van open-source projecten.

public-sonar

http://nemo.sonar.codehaus.org/

Sonar is gaaf om een aantal redenen:

– De projecten kunnen met elkaar wedijveren, en dit inspireert mooiere code. Beter nog: het inspireert discussies over wat goede code is.
– Het inzoomen -vooral op rule violations- geeft je duidelijk inzicht in waar je code beter kan.
– Sonar houdt de waardes bij per build, dus je kunt historie en trends bekijken.

Tot nu toe is de enige onhandigheid dat het niet allemaal even intuitief is waar je wel en niet op kunt klikken. De meeste getallen -zoals violations, coverage- doen wel iets, maar sommige weer niet.

Dus kudo’s voor Joris voor het opzetten van onze Sonar omgeving!

Read Full Post »

Terminus

Gisteravond was de horror larp Terminus. Mijn tweede officiële horror larp, de eerste met meer dan 6 man. En mijn eerste kennismaking met de mensen van Arcana.

[Edit: Foto’s toegevoegd, met dank aan Reinoud van Leeuwen, reinoud.van.leeuwen.net. Op de foto’s rust copyright. Ze zijn overgenomen van de fotopagina van Arcana. ]

Mijn character: Francois_de_Robiano De setting was een bijeenkomst van de movers en de shakers van de wereld, zeg maar de mensen met echte macht, die achter de publieke poppetjes de wereld besturen. Eigenaren van mediabedrijven, banken en zo. Mijn rol was die van Graaf Francois de Robiano, een Belgische corrupte politicus die de Antwerpse haven in handen had. Je kreeg je rol toebedeeld, en tevens stukje info over andere characters. Francois was lid van P3, een geheime loge van de vrijmetselaars die een nieuwe wereldorde wil opbouwen, en niet schroomt om daar aanslagen voor te plegen. De bijbehorende rollenspel tip was: Arrogant.

Great! Hedendaagse politiek, hoge status en arrogantie, helemaal mijn dingen… Not!

Die aanslagen waren een centraal thema. Een organisatie genaamd SILD Rossa had de afgelopen maanden veel belangrijke mensen uitgeschakeld en blijkbaar waren wij daar ook door beschadigd. In de beschrijving van P3 stond echter ook dat sommige aanslagen wel eens door ons gedaan zouden kunnen zijn, dus mijn -onterechte- conclusie was dat P3 en SILD Rossa wel eens overlap zouden kunnen hebben, of dat SILD Rossa een soort Al Qaeda was, waar iedere terrorist kan roepen dat zijn aanslagen daar van zijn.

Voor het spel zat de sfeer er al aardig in, omdat iedereen onder de indruk was van alle nette pakken en foute accessoires. Nu eens geen bont, linnen en eigen knutselarij, maar trouwpakken, stropdassen, foute zonnebrillen en nog foutere horloges. Leuk om te zien dat sommige mensen daar ongemakkelijk van werden. En de verhalen over de vorige horror larps waren ook goed. Eerste keer waren er nul overlevenden, en de tweede waren er twee gevluchte bedienden die het hadden overleefd. We maakten ons weinig illusies.

En het verhaal zelf begon ook goed. Het geheel afspeelde zich af in een blokhut in de bergen waar je met een kabelbaan naar toe moest. De storm was toegenomen, en we konden niet meer weg. Het gevoel opgesloten te zitten was een goed begin.

En op zo’n high brow event is er allereerst de obligate kennismakingsronde. Korte gesprekken, aftasten en kijken of er mensen zijn die iets voor je kunnen betekenen. Met mijn P3 loge genoten wisselde ik betekenisvolle blikken uit, maar echt overleg stelden we nog even uit. Mensen zaten lekker in hun rol en de sfeer kwam er voor mij echt in toen ik in gesprek raakte met een professor van de Arkham University. Het hele gesprek hintte ze op de vrijmetselaars, en uiteindelijk meldde ze dat ze wist dat ik lid was van de illuminatie. Ik heb dit ontkent, maar het bracht me wel goed in mijn rol. Snel overleggen met P3 om te kijken wie zij was, of zij het mag weten en wat het betekent.

Ze bodyMaar voor het zo ver kwam, was er het diner, en tijdens dat diner viel de eerste dode. Silvio Costa, een P3 logegenoot! Hij stierf op het toilet zonder iemand in de buurt. Bij zijn voeten lag een soort klei voodoo poppetje dat uit een pakje kwam dat aan Eduardo Bosio was geadresseerd. En Bosio was de leider van P3. Gaaf! En vreemd… in mijn arrogante rol heb ik het hele lijk niet gezien. Dat vond ik proletarisch en niet relevant, dat moesten de minderen der aarde maar regelen. Ik heb een aanzetje gemaakt voor de inventarisatie van wie aan welke tafel zat tijdens de moord, en heb een man van Interpol dit verder laten uitzoeken. Iedereen bleek accounted for, dus wij konden het niet gedaan hebben. Maar er was ook geen plek waar iemand zich kon verbergen… Ik hield het er maar op dat iemand toch weggeglipt was.

Hoog tijd voor een gesprek met P3. Professor Peabody zat veel met mijn logegenoten te praten. Uiteindelijk heb ik me er maar bijgevoegd, Bosio zei dat het ok was. ? Nou goed dan. Het gesprek ging verder nergens over, maar we waren wel getuige van dat mevrouw Walker onze gastheer -Preber Elkjaer- hypnotiseerde en meevoerde de toiletten in. Daar zijn wat mensen achteraan gegaan en die hebben de WC opengemaakt. Vage uitvluchten van mw. Walker, maar verder kwam er niets uit. Wel interessant om te weten dat zij dat kon.

1x onwaarschijnlijk fout mafia kostuumLater eindelijk alleen met de loge, en snel besloten om onze rekruteringsdoelen maar stil te leggen. Mijn potentiële rekruut was Karl Kröne. Een man met een onwaarschijnlijk fout maffia kostuum, en een totaal arrogante uitstraling. Onze characters lagen elkaar wel, en hij leek dezelfde soort spelletjes te spelen als ik. Bosio wist te melden dat hij lid was van een geheim Duits genootschap dat aan vage rituelen deed. Een soort tegenhanger van P3. Jammer, maar inderdaad een goed plan om niemand meer te proberen te rekruteren. Er waren nog meer genootschappen aanwezig, maar daar wilde Bosio niet verder over uitweiden. Jammer, maar ok dan.

Dan maar meer socializen, kennis maken, agenda’s polsen (en nergens komen). Kröne introduceerde me aan een van zijn mensen: de directeur van RTL media, Lanz. Lanz was een vaag mannetje, die blijkbaar iets wilde, maar ons gesprek ging nergens naar toe. En daarbij was ik meer geïnteresseerd in Kröne dan in Lanz. Nou ja, wellicht zou het later nog ergens toe leiden. Tijd voor… een wending! Er kwam een bergbeklimmer binnen uit de sneeuw, met nieuws voor onze host. Die een minuut later verkondigde dat de kabelbaan -inclusief gondel- was opgeblazen door terroristen! Even dubbel checken… jawel: inclusief de andere helft van de conferentiebezoekers. The game was on!

Beschaafde paniek al om. Preben zette bijzonder knap een over de top blij/gefrustreerde stroom activiteiten in gang om ons te wapenen tegen de terroristen. Wie kon er met wapens om gaan? Hier mr. Interpol, heb je een stalen pijp waarmee je ons kunt beschermen tegen de granaatwerpers. Hilarisch! Andere mensen reageerden anders op het nieuws, en na veel gepraat was de consensus dat de moord eerder op de avond eigenlijk een goed teken was. Als ze de moeite namen om een iemand los om te leggen, dan zouden ze ons wel niet allemaal tegelijk opblazen.

– Het regelsysteem bevatten een deel over stress. Op je character card stonden je stressreacties bij toenemende stadia van stress. Mijn reacties waren achterdocht, paranoia en paranoia waanbeelden. Ik heb er weinig mee gedaan. Meer dan lichte stress heb ik niet gehad, en achterdocht voerde toch al hoogtij. Van andere spelers hoorde ik dat zij niet erg blij waren met hun stressreacties… Huilbuien, verlatingsangst tja. Sanity regels of stress regels blijven een lastig onderwerp… De stressreactie van Preben was wel bijzonder fraai te noemen :) –

verdachteWat overleg verder leek de bergbeklimmer wel erg verdacht. Hij claimde dat zijn drie mede klimmers in een ravijn waren gevallen omdat zijn touw was afgebroken, maar het touw leek doorgesneden. Tijd om daar eens achteraan te gaan. Bosio echter wou dat ik eens zou uitzoeken hoe het zat met mevrouw Walker. En dat viel te combineren. Met veel lol heb ik mevrouw Walker uitgelegd dat ik gezien had dat ze iemand had gehypnotiseerd. Ik heb haar het voorstel gedaan om deze gave te gebruiken om de bergbeklimmer uit te horen. Dit geheel met de uitleg dat ze niets hoefde te bekennen of toe te lichten, maar dat ze hiermee ons zou kunnen beschermen. Ze bleef netjes ontkennen, maar we snapten elkaar wel.

En het duurde een tijde, maar uiteindelijk ging ze ook doen. Ze verdween met de bergbeklimmer het toiletruimte in en deed de deur achter zich dicht. Andere mensen zagen dit en wilden er achteraan, maar gelukkig wist ik ze tegen te houden. Toen ik haar later sprak, meldde ze dat ze nieuws had, maar het niet in de groep kon vertellen waarmee we aan tafel zaten. Dat was een algemeen probleem: alle regels voor upper class omgang maakte dat je veel met mensen keuvelden over van alles, maar niet altijd in de gelegenheid was om ook echt de mensen te bereiken waar je echt iets mee te bespreken had. Aan de andere kant ging de tijd wel lekker snel en iedereen bleef strak de hele avond in zijn rol.

Anyway, Walker wist te melden dat de gids een lid was van een antiterreur eenheid en dat hij twee verdachten op het oog had als potentiële SILD Rosso terroristen. Bosio (mijn P3 baas) en Lanz, de RTL man. Vreemd! Nog vreemder was dat Bosio -toen ik hem eindelijk sprak- bijzonder blij was met deze info. Toen ik zei dat ik geen idee had dat Walker te vertrouwen was, maakte dit de info alleen nog maar waardevoller… Verder wilde hij niets over kwijt.

Tja. De rest van de avond bestond uit het kijken of er iets te konkelen viel, maar het ging allemaal nergens heen. De bergbeklimmer/anti terreur dude had een heel ander verhaal, maar ik had geen idee hoe ik er achter moest komen wie van de twee gelogen had. Vissen naar mensen hun politieke agenda’s schoot in het geheel niet op, en zelfs een ordinaire foute deal -saboteren van de JSF- is me niet gelukt.

konkelen

Op een gegeven moment zat ik op de bank met een paar lui, die zich verveelden, en tijd uit gesprekken gingen voeren. Inmiddels was het half drie! Errr, de spanning was al enkele uren geleden weg en het ging inderdaad nergens meer naar toe. Uiteraard liet ik me niet kennen, maar alle gesprekken daarna gingen nog minder ergens over.

PANG! Uit de keuken klonk een pistoolschot. Eindelijk weer actie! Het volgende wat we hoorden was “TIJD UIT!” ???? Walker was geëxecuteerd. Door de kok of de ober (die spelleider was). Wat is er aan de hand? “Dan had je maar beter op moeten letten :P” riep ik een spelleider. Grrrr!

Ok, fair is fair, daarna hebben ze alles uit de doeken gedaan. Hou je vast!

Drie aliens bij elkaar– Iedereen was lid van een geheime orde. P3, Tuler Kreuz, Church of Solar, Illuminatie, Heksen, …, …
– Een viertal van de leiders van de ordes waren eigenlijk aliens die al duizenden jaren oud waren. Say what? Zij waren de echte machthebbers.
– Bosio was hier een van, en Lanz (RTL) ook.
– De leider van de Church of Solar (Hans of zo ) was er ook een van. Hij was al een tijd lang zoek. Blijkbaar was men op zoek naar hem. (Oh ja?) De aanslagen van SILD Rosso waren gepleegd door Hans, die daarmee alle andere aliens aan het opruimen was. Hij was op de conferentie om de overgebleven aliens om te leggen.
– Hans bleek met plastische chirurgie te zijn omgebouwd te zijn tot een vrouw: Walker.
– Mijn gesprek met Walker, waarin ze twee aliens: Bosio en Lanz heeft aangewezen, heeft haar verraden. Vanaf dat moment zijn de aliens op zoek gegaan naar een manier om haar te doden. Dat was minder makkelijk dan het leek, omdat er nauwelijks wapens waren. Er bleek een pistool verstopt te zijn in de koelkast (haha?), de Interpol man had twee dolken, en de bergbeklimmer had een fraai gelatexte pikhouweel.
– De bergbeklimmer was trouwens een van de terroristen in dienst van Walker. Maar het lukte hem niet om nog iemand te doden. Ik stond op zijn lijst. Maar na het eerste lijk in de WC gingen er nog maar weinig mensen alleen naar de WC.
– Oh en het voodoo poppetje dat bij het eerst lijk lag, bleek inderdaad een alien voodoo achtig moordwapen, gericht aan Bosio. Door het doosje te openen had Silvio zichzelf verdoemd.
Dus…

Door Hans/Walker te vermoorden is het gevaar geneutraliseerd, en we hebben het dus allemaal overleefd. Anticlimax! Sterker nog, ik was niet de enige die het hele plot had gemist. Op de vier aliens na (waarvan er een door een spelleider werd gespeeld), had niemand !niemand! er ook maar iets van meegekregen. De meeste spelers waren teleurgesteld en er ging zelfs iemand boos naar huis (drie uur ’s nachts).

Na een tijdje collectief mopperen zijn we aan het bier gegaan, en leukere larp ervaringen gaan uitwisselen. En ik moet zeggen dat de Arcana groep best gezellig is. Hoewel ik duidelijk nog een buitenstaander ben, was ik blij verrast door het gebrek aan overtollig ego en ubercoole verhalen. Eerst maar eens Puerto Diablo spelen, en dan kijken of ik ook hun fantasy larps wil proberen.

De speler van Lanz legde nog uit waarom ons gesprek zo moeizaam ging. Als hij me had willen inwinnen voor zijn organisatie, had hij me moeten proberen te overtuigen van nazi-fascistize idealen. Dat kon hij blijkbaar niet over zijn tong krijgen :)

Toen een spelleider aanschoof en het gesprek weer terug ging naar de gebeurtenissen van de avond, ben ik naar bed gegaan. Mijn stemming was weer goed en dat wou ik zo houden.

En over het algemeen heb ik me prima vermaakt op deze horror larp. Hij duurde van acht tot drie, en de eerste vier uur daarvan waren uitstekend. Leuke nieuwe setting en kostuums, mooie spanningsopbouw, goede larpers en lekker eten. Na twaalven zakte het in, met de totale anticlimax als ontknoping. De spelleider die ik er over sprak (Bush) was er wel heel eerlijk over, hij zag het als een mislukking. En dat maakt het ook minder wrang.

Ik heb dus geen spijt dat ik er geweest ben, maar ik wil wel nog eens een het echte horror gevoel terugkrijgen. Christiaan, jouw 6 mans horror avondje staat nog steeds eenzaam bovenaan mijn horror larp ervaringen.

Read Full Post »